"Fortunam insanam esse et caecam et brutam perhibent philosophi, ... Insanam autem esse aiunt quia atrox incerta instabilisque sit; caecam ob eam rem esse iterant quia nil cernat quo sese adplicet; brutam quia dignum atque indignum nequeat internoscere. Sunt autem alii philosophi qui contra Fortunam negant esse ullam sed temeritate res regi umnes autumant. Id magis verisimile esse usus reapse experiundo edocet."

"Patria est, ubicumque est bene."

"Adulescens, tam etsi properas te hoc saxum rogat Ut sese aspicias, deinde quod scriptum est legas. Hic sunt poetae Pacuvi Marci sita Ossa. Hoc volebam nescius ne esses. Vale."

"Flucti flacciscunt, silescunt venti, mollitur mare."

"Men servasse ut essent qui me perderent?"

"O flexanima atque omnium regina rerum oratio!"

"Usus me genuit, mater peperit Memoria. Sophiam vocant me Grai, vos Sapientiam."

"Formosa virgo est; dotis dimidium vocant Isti, qui dotes neglegunt uxorias."

"Conqueri fortunam advorsam, non lamentari decet; id viri est officium, fletus muliebri ingenio additust."

"Si possent homines delenimentis capi, Omnes haberent nunc amatores anus. Aetas et corpus tenerum et morigeratio, Haec sunt uenena formosarum mulierum: Mala aetas nulla delenimenta inuenit."

"Alius est amor, alius cupido."

"Amabit sapiens, cupient caeteri."

"Isto parentum est vita vilis liberis, Ubi malunt metui, quam vereri se ab suis."

"Crux fidelis, inter omnes Arbor una nobilis: Nulla silva talem profert, Fronde, flore, germine. Dulce lignum, dulces clavos, Dulce pondus sustinet."

"Non redit in florem, sed munus perdit amantis, Quidquid vile jacet: dulce est, quodcumque negatur. Nam si formosam facilem penetravit amator, Fallit adulterio et munus perdit amantis."

"Dic quid agis, formosa Venus, si nescis amanti Ferre vicem. Perit omne decus, dum deperit aetas. Marcent post rorem violae, rosa perdit odorem, Lilia post vernum posito candore nigrescunt. Haec metuas exempla precor et semper amanti Redde vicem, quia semper amat, qui semper amatur."

"Vexilla regis prodeunt: Fulget crucis mysterium Quo carne carnis conditor, Suspensus est patibulo."

"Atque utinam numquam Iudaea subacta fuisset Pompeii bellis imperiisque Titi! latius excisae pestis contagia serpunt, victoresque suos natio victa premit."

"Percensere labor densis decora alta tropaeis ut si quis stellas pernumerare velit; confunduntque vagos delubra micantia visus: ipsos crediderim sic habitare deos."

"Impulsus furiis homines terrasque reliquit et turpem latebram credulus exsul adit, infelix putat illuvie caelestia pasci seque premit laesis saevior ipse deis. num, rogo, deterior Circaeis secta venenis? tunc mutabantur corpora, nunc animi."

"Fecisti patriam diversis gentibus unam: profuit iniustis te dominante capi. dumque offers victis proprii consortia iuris, urbem fecisti quod prius orbis erat."

"Quod regnas minus est quam quod regnare mereris: excedis factis grandia fata tuis."

"Pinge, precor, pictor, tali candore puellam, Qualem pinxit Amor, qualem meus ignis anhelat. Nil pingendo neges; tegat omnia Serica vestis, Quae totum prodat tenui velamine corpus. Te quoque pulset amor, crucient pigmenta medullas: Si bonus es pictor, miseri suspiria pinge."

"Exaudi, regina tui pulcherrima mundi, inter sidereos Roma recepta polos, exaudi, genetrix hominum genetrixque deorum, non procul a caelo per tua templa sumus."

"Tandem venit amor, qualem texisse pudori quam nudasse alicui sit mihi, Fama, magis."

"Ei mihi, difficile est imitari gaudia falsa, difficile est tristi fingere mente iocum."

"Exoluit promissa Venus: mea gaudia narret, dicetur si quis non habuisse sua."

"Sed peccasse iuvat, vultus componere famae taedet: cum digno digna fuisse ferar."

"Nescis quid sit amor, iuvenis, si ferre recusas immitem dominam coniugiumque ferum."

"Ne tibi sim, mea lux, aeque iam fervida cura ac videor paucos ante fuisse dies, si quicquam tota commisi stulta iuventa cuius me fatear paenituisse magis, hesterna quam te solum quod nocte reliqui ardorem cupiens dissimulare meum."

"Nowe, after my dome, Dame Sulpicia at Rome, Whose name regystred was For euer in tables of bras, Because that she dyd pas In poesy to endyte, And eloquently to wryte, Though she wolde pretende My sparowe to commende, I trowe she coude not amende Reportynge the vertues all Of my sparowe royall."

"Somewhat awkward in expression, they are remarkable for their candor."

"The Roman History of Lucius J. Florus made English (London: T.J. for Samuel Speed, 1669)"

"Norbert Guterman, A Book of Latin Quotations (1966), p. 336"

"H. W. Garrod, ed. The Oxford Book of Latin Verse (1912), nos. 291–8"

"J. Wright & Arnold M. Duff, eds. Minor Latin Poets, Vol. 2, LCL (1934)"

"Difficilius est provincias obtinere quam facere; viribus parantur, iure retinentur."

"Edward Seymour Forster, Lucius Annaeus Florus; Cornelius Nepos, LCL (1929)"

"Te matutinus flentem conspexit Eous, et flentem paulo vidit post Hesperus idem."

"Julius Florus, described as an ancient Roman poet, orator, and author who was born around 74 AD and died around 130 AD Florus was born in Africa, but raised in Rome."

"Nævius was the first poet who really deserves the name of Roman."

"Lucius Annaeus Florus (c. 74 – 130 AD), a Roman historian, who lived in the time of Trajan and Hadrian and was also born in Africa."

"Si quidem vis loqui, non perdocere multa longe promicando oratio est."

"Vos qui regalis corporis custodias agitatis, ite actutum in frundiferos locos ingenio arbusta ubi nata sunt non obsitu."

"Immortales mortales si foret fas flere flerent divae Camenae Naevium poetam. Itaque postquam est Orchi traditus thesauro, obliti sunt Romae loquier lingua latina."

"Naevius in manibus non est et mentibus haeret paene recens? adeo sanctum est vetus emne poema."

"Epigramma Naevi plenum superbiae Campanae, quod testimonium esse iustum potuisset, nisi ab ipso dictum esset."

"Nævius seems to have been the last of the ancient line of poets. Ennius was the founder of a new dynasty. Nævius celebrated the First Punic War in Saturnian verse, the old national verse of Italy. Ennius sang the Second Punic War in numbers borrowed from the Iliad. The elder poet, in the epitaph which he wrote for himself, and which is a fine specimen of the early Roman diction and versification, plaintively boasted that the Latin language had died with him. Thus what to Horace appeared to be the first faint dawn of Roman literature, appeared to Nævius to be its hopeless setting. In truth, one literature was setting, and another dawning."

"Publius Annius Florus, described as a Roman poet and rhetorician."

"Quae ego in theatro hic meis probavi plausibus Ea non audere quemquam regem rumpere, quanto libertatem hanc hic superat servitus."