Avianus

""Nam quae praeda, rogas, quae spes contingere posset, iurgia nutricis cum mihi verba darent?"Haec sibi dicta putet seque hac sciat arte notari, femineam quisquis credidit esse fidem."

"Non sine supremo magna labore peti."

"Sic quicumque nova sublatus laude tumescit, dat merito poenas, dum meliora cupit."

"Metiri se quemque decet propriisque iuvari laudibus, alterius nec bona ferre sibi."

"Tum sortem sapiens humanam risit Apollo, invidiaeque malum rettulit ipse Iovi, quae, dum proventis aliorum gaudet iniquis, laetior infelix et sua damna cupit."

"Postquam nulla viam virtus dedit, admovet omnes indignata nova calliditate dolos."

"Viribus haec docuit quam sit prudentia maior."

"Non quia magna tibi tribuerunt membra parentes viribus effectum constituere tuis."

"Sic qui cuncta deos uno male tempore poscunt, iustius his etiam vota diurna negant."

"Quisquis torpentem passus transisse iuventam, nec timuit vitae providus ante mala, collectus senio, postquam gravis adfuit aetas, heu frustra alterius saepe rogabit opem."

"Proderit ergo graves quamvis perferre labores, otia quam tenerum mox peritura pati."

"Est hominum sors ista, magis felicibus ut mors sit cita, cum miseris vita diurna negat."

"Vade" ait "et pictae nimium confide iuventae, dum mihi consilium pulchrius esse queat, miremurque magis quos munera mentis adornant, quam qui corporeis enituere bonis."

"Avianus can scarcely be called a poet. His tasteless, strained, imprecise Latin, with its constant inappropriate Virgilian reminiscences, might have been written by a nineteenth-century public schoolboy."