poets-from-rome

"Ἐν γὰρ ταῖς ἡμέραις, φησί, Κωνσταντίου τοῦ βασιλέως, ἐν τῇ Θρᾴκῃ Οὐαλερίου ἄρχοντος, μήνυσις γέγονεν ὡς θησαυρὸς εὑρεθείη. Οὐαλέριος δὲ παρὰ τὸν τόπον παραγενόμενος μανθάνει παρὰ τῶν ἐπιχωρίων ἱερὸν εἶναι τὸν τόπον, καὶ ἐξ ἀρχαίας τελετῆς ἀνδριάντας ἐν αὐτῷ ἀφιερῶσθαι. Εἶτα ἀναφέρει ταῦτα τῷ βασιλεῖ, καὶ δέχεται γράμμα ἐπιτρέπον αὐτῷ ἀναλαβεῖν τὰ μηνυθέντα. Ἀνορυχθέντος τοίνυν τοῦ τόπου εὑρίσκονται τρεῖς ἀνδριάντες δι’ ὅλου ἐξ ἀργύρου πεποιημένοι, ἐν σχήματι βαρβαρικῷ κατακείμενοι καὶ ἐξηγκωνισμένοι κατ’ ἀμφοῖν ταῖν χεροῖν, ἐνδεδυμένοι δὲ βάρβαρον πεποικιλμένην ἐσθῆτα, καὶ κομῶντες τὰς κεφαλάς, νεύοντες ἐπὶ τὸ ἀρκτῷον μέρος, τουτέστι κατὰ τοῦ βαρβαρικοῦ χώρου. Ὧν ἀνδριάντων ἀναληφθέντων πάραυτα καὶ μετ’ ὀλίγας ἡμέρας πρῶτον μὲν τὸ Γότθων ἔθνος πᾶσαν ἐπιτρέχει τὴν Θρᾴκην, ἔμελλε δὲ μικρὸν ὕστερον καὶ τὸ τῶν Οὔννων καὶ τὸ τῶν Σαρματῶν καταδραμεῖσθαι τό τε Ἰλλυρικὸν καὶ αὐτὴν τὴν Θρᾴκην· ἐν μέσῳ γὰρ αὐτῆς τε Θρᾴκης καὶ τοῦ Ἰλλυρικοῦ κατέκειτο τὰ τῆς τελετῆς, καὶ ἐῴκει τῶν τριῶν ἀνδριάντων ὁ ἀριθμὸς κατὰ παντὸς τετελέσθαι βαρβάρου."

"When Almighty God, to beautify the nature of the world, willed that that earth should be visited by angels, when they were sent down they despised His laws. Such was the beauty of women, that it turned them aside; so that, being contaminated, they could not return to heaven. Rebels from God, they uttered words against Him. Then the Highest uttered His judgment against them; and from their seed giants are said to have been born. By them arts were made known in the earth, and they taught the dyeing of wool, and everything which is done; and to them, when they died, men erected images. But the Almighty, because they were of an evil seed, did not approve that, when dead, they should be brought back from death. Whence wandering they now subvert many bodies, and it is such as these especially that ye this day worship and pray to as gods."

"——— Sed lubricus errat mos et ab expertis festinant usibus omnes."

"Ecce furens post bella deus, post proelia victor victus amore venit."

"Deliciis Veneris dives Natura laborat."

"Te sine, vae misero, mihi lilia nigra videntur nec sapiunt fontes et acescunt vina bibenti."

"Omnia tela modi melius finxere salubres."

"Candidus alter erat levique decentior ovo et ridens oculis crinemque simillimus auro."

"Cum nec tota latet nec totum nudat amorem."

"Ille inter flores furtivo lumine tectus spectat hians Venerem totoque ardore tremescit."

"Discite securos non umquam credere amores."

"Aurea secura cum pace renascitur aetas et redit ad terras tandem squalore situque alma Themis positi iuvenemque beata sequuntur saecula, maternis causam qui vicit Iulis. dum populos deus ipse reget, dabit impia victas post tergum Bellona manus spoliataque telis in sua vesanos torquebit viscera morsus et, modo quae toto civilia distulit orbe, secum bella geret: nullos iam Roma Philippos deflebit, nullos ducet captiva triumphos; omnia Tartareo subigentur carcere bella immergentque caput tenebris lucemque timebunt."

"Este pares et ob hoc concordes vivite; nam vos et decor et cantus et amor sociavit et aetas."

"Credere pastores, levibus nolite puellis."

"Mobilior ventis o femina!"

"——— Satis hoc mercedis habeto, si laudem victor, si fert opprobria victus."

"Quam bene consertis haeserunt artubus artus!"

"Nunc varios cantu divom referebat amores."

"Mille canum patriae ductique ab origine mores quoique sua."

"Magnum opus et volucres quondam fecere sagittae."

"Blandimenta vagae fugies novitatis."

"Romani sermonis egent, ridendaque verba frangit ad horrificos turbida lingua sonos."

"Heu misera in nimios hominum petulantia census!"

"Heu mala paupertas numquam locupletis avari! dum struere immodice quod tenet optat, eget."

"Omne nefas auro tegitur, fas proditur auro."

"Aurum, quod nigri manes, quod turbida versant flumina, quod duris extorsit poena metallis!"

"Inter ista dona veris gemmeasque gratias omnium regina odorum vel colorum Lucifer auriflora praeminebat, flamma, Diones, rosa."

"Omne quod Natura parens creavit, quamlibet firmum videas, labascit: tempore ac longo fragile et caducum solvitur usu."

"Crede ratem ventis, animum ne crede puellis; namque est feminea tutior unda fide. femina nulla bona est, vel, si bona contigit una, nescio quo fato est res mala facta bona."

"Hic est ille, suis nimium qui credidit undis Narcissus vero dignus amore puer. cernis ab irriguo repetentem gramine ripas ut per quas periit crescere possit aquas."

"Artificis naturae ingens opus aspice."

"Nosse fidem rerum dubiasque exquirere causas, ingenium sacrare caputque attollere caelo, scire quot et quae sint magno natalia mundo principia ... divina est animi ac iucunda voluptas."

"Plurima pars scaenae rerum est fallacia: vates sub terris nigros viderunt carmine manes atque inter cineres Ditis pallentia regna: mentiti vates Stygias undasque canesque."

"Debita carminibus libertas ista; sed omnis in vero mihi cura: canam quo fervida motu aestuet Aetna novosque rapax sibi congerat ignes."

"Marmoreo Licinus tumulo jacet, at Cato parvo, Pompeius nullo. Quis putet esse deos? Saxa premunt Licinum, levat altum Fama Catonem, Pompeium tituli. Credimus esse deos."

"Cupid, the saucy kid, by winged sleep conquered was lying Midway a myrtle copse in grasses spangled with dewdrops. Then from the dark abode of Dis some spirits came flying, Gathering warily round-these ghosts with his fires he had tortured— ... "Lo! my pursuer lies here. Come quickly", quoth Phaedra, "let's tie him". Cruel Scylla exclaimed, "Those lovely tresses! We'll shear him". Colchis and Procne bereaved, "With torturous slaughter draw nigh him". Dido and Canace then, "With relentless weapon we'll spear him". Myrrha, "With faggots of mine", and Evadne, "with fire let us fry him". Byblis and then Arethusa cry out, "In water we'll try him". Cupid awakening sneers, "My pinions, how quickly we'll fly 'em"."

"Saepius in libro numeratur Persius uno Quam levis in tota Marsus Amazonide."

"Si quos Orbilius ferula scuticaque cecidit."

"Te quoque Vergilio comitem non aequa, Tibulle, Mors iuvenem campos misit ad Elysios, ne foret aut elegis mollis qui fleret amores aut caneret forti regia bella pede."

"Lux mea puniceum misit mihi Lesbia malum: iam sordent animo cetera poma meo. sordent uelleribus uestita cydonia canis, sordent hirsutae munera castaneae; nolo nuces, Amarylli, tuas nec cerea pruna: rusticus haec Corydon munera magna putet. horreo sanguineo male mora rubentia suco: heu graue funesti crimen amoris habent! missa et dente leui paulo libata placenta: nectarea e labris dulcia liba suis: nescio quid plus melle sapit, quod contigit ipsa spirans Cecropium dulcis ab ore thymum."

"O blandos oculos et o facetos et quadam propria nota loquacis! illic et Venus et leues Amores atque ipsa in medio sedet Voluptas."

"De numero uatum si quis seponat Homerum, proximus a primo tunc Maro primus erit. at si post primum Maro seponatur Homerum, longe erit a primo, quisque secundus erit."

"Nec me nepotes impii silentii reum ciebunt, Alcime, minusque dignum, non et oblitum ferent tuae ministrum memoriae, opponit unum quem viris prioribus aetas recentis temporis. palmae forensis et camenarum decus, exemplar unum in litteris, quas aut Athenis docta coluit Graecia, aut Roma per Latium colit. moresne fabor et tenorem regulae ad usque vitae terminum? quod laude clarus, quod operatus litteris omnem refugisti ambitum? te nemo gravior vel fuit comis magis aut liberalis indigis, danda salute, si forum res posceret; studio docendi, si scholam. vivent per omnem posterorum memoriam, quos tu sacrae famae dabas et Iulianum tu magis famae dabis quam sceptra, quae tenuit brevi. Sallustio plus conferent libri tui, quam consulatus addidit. morum tuorum, decoris et facundiae formam dedisti filiis. Ignosce nostri laesus obsequio stili: amoris hoc crimen tui est, quod digna nequiens promere officium colo, iniuriose sedulus. quiesce placidus et caduci corporis damnum repende gloria."

"Maeonio uati qui par aut proximus esset, consultus Paean risit et haec cecinit; si potuit nasci, quem tu sequereris, Homere, nascetur, qui te possit, Homere, sequi."

"Debilem facito manu, debilem pede, coxo, tuber adstrue gibberum, lubricos quate dentis: vita dum superest, bene est."

"Maecenas atavis edite regibus, o et praesidium et dulce decus meum."

"Cantet, amat quod quisque: levant et carmina curas."

"Omnia tempus alit, tempus rapit: usus in arto est."

"J. C. Rolfe, Suetonius, Vol. 2, LCL 38 (1914), pp. 403, 415"

"Emil Bährens, Fragmenta Poetarum Romanorum (Leipzig, 1886), p. 317"