First Quote Added
April 10, 2026
Latest Quote Added
"Umida siccat mollibus ora comis."
"Nimiumque oblite tuorum."
"Nonne Hyrcanis bellare putatis tigribus, aut saeuos Libyae contra ire leones?"
"Illum Palladia sonipes Nemeaeus ab arce devehit arma pavens umbraque inmane volanti implet agros longoque attollit pulvere campum."
"Damnatus flammae torus."
"Namque ferunt raptam patriis Aeginan ab undis."
"Sic densa lupum jam nocte sub atra arcet ab apprenso pastorum turba juvenco."
"Aliquis, cui mens humili laesisse veneno summa nec impositos umquam ceruice volenti ferre duces."
"Exedere animum dolor iraque demens et, qua non gravior mortalibus addita curis, spes, ubi longa venit."
"Primus in orbe deos fecit timor."
"Dulce loqui miseris veteresque reducere questus."
"Pro fors et caeca futuri mens hominum!"
"Non ratus ore sacerdos, damnataeque preces."
"Pulchrum vitam donare minori."
"Tydeos illa dies, illum fugiuntque tremuntque."
"Qui mente novissimus exit, lucis amor."
"Exaudi, si digna precor quaeque ipsa furenti subiceres. orbum visu regnisque carentem non regere aut dictis maerentem flectere adorti, quos genui quocumque toro; quin ecce superbi —pro dolor!—et nostro jamdudum funere reges insultant tenebris gemitusque odere paternos. hisne etiam funestus ego? et videt ista deorum ignavus genitor? tu saltem debita vindex huc ades et totos in poenam ordire nepotes. indue quod madidum tabo diadema cruentis unguibus abripui, votisque instincta paternis i media in fratres, generis consortia ferro dissiliant. da, Tartarei regina barathri, quod cupiam vidisse nefas."
"Tacitumque a principe vulgus dissidet, et, qui mos populis, venturus amatur."
"Ac velut hiberno deprensus navita ponto, cui neque Temo piger neque amico sidere monstrat Luna vias, medio caeli pelagique tumultu stat rationis inops, jam jamque aut saxa malignis expectat summersa vadis aut vertice acuto spumantes scopulos erectae incurrere prorae."
"Qualis ubi audito venantum murmure tigris horruit in maculas somnosque excussit inertes, bella cupit laxatque genas et temperat ungues, mox ruit in turmas natisque alimenta cruentis spirantem fert ore virum."
"Plurima versat, pessimus in dubiis augur, timor."
"Unde iste per orbem primus venturi miseris animantibus aeger crevit amor? divumne feras hoc munus, an ipsi, gens avida et parto non umquam stare quieti, eruimus quae prima dies, ubi terminus aevi, quid bonus ille deum genitor, quid ferrea Clotho cogitet? hinc fibrae et volucrum per nubila sermo astrorumque vices numerataque semita lunae Thessalicumque nefas. at non prior aureus ille sanguis avum scopulisque satae vel robore gentes mentibus his usae; silvas amor unus humumque edomuisse manu; quid crastina volveret aetas scire nefas homini. nos, pravum et flebile vulgus, scrutati penitus superos."
"Sic ubi se magnis refluus suppressit in antris Nilus et Eoae liquentia pabula brumae ore premit, fumant desertae gurgite valles et patris undosi sonitus expectat hiulca Aegyptos, donec Phariis alimenta rogatus donet agris magnumque inducat messibus annum."
"At puer in gremio vernae telluris et alto gramine nunc faciles sternit procursibus herbas in vultum nitens, caram modo lactis egeno nutricem clangore ciens iterumque renidens et teneris meditans verba inluctantia labris miratur nemorum strepitus aut obuia carpit aut patulo trahit ore diem nemorique malorum inscius et vitae multum securus inerrat."
"Primae decrescunt murmura noctis, cum consanguinei mixtus caligine Leti rore madens Stygio morituram amplectitur urbem Somnus et implacido fundit grauia otia cornu secernitque viros."
"O mihi desertae natorum dulcis imago, Archemore, o rerum et patriae solamen ademptae seruitiique decus, qui te, mea gaudia, sontes extinxere dei, modo quem digressa reliqui lascivum et prono uexantem gramina cursu? heu ubi siderei vultus? ubi verba ligatis imperfecta sonis risusque et murmura soli intellecta mihi? quotiens tibi Lemnon et Argo sueta loqui et longa somnum suadere querela!"
"Cuncta ignibus atris damnat atrox suaque ipse parens gestamina ferri, si damnis rabidum queat exaturare dolorem."
"Cadit ardua fagus, Chaoniumque nemus, brumaeque inlaesa cupressus; Procumbunt piceae, flammis alimenta supremis, Ornique, iliceaeque trabes, metuendaque suco Taxus, et infandos belli potura cruores Fraxinus, atque situ non expugnabile robur: Hinc audax abies, et odoro uulnere pinus Scinditur, adclinant intonsa cacumina terrae Alnus amica fretis, nec inhospita uitibus ulmus."
"Stare adeo miserum est, pereunt vestigia mille ante fugam, absentemque ferit grauis ungula campum."
"Auro mansueverat ungues."
"Ille velut pecoris lupus expugnator opimi, pectora tabenti sanie grauis hirtaque saetis ora cruentata deformis hiantia lana, decedit stabulis huc illuc turbida versans lumina, si duri comperta clade sequantur pastores, magnique fugit non inscius ausi."
"Radiant majore sereno culmina et arcano florentes lumine postes. postquam jussa quies siluitque exterritus orbis, incipit ex alto: grave et inmutabile sanctis pondus adest verbis, et vocem fata sequuntur."
"Omne homini natale solum."
"Stupet haec et credere Adrastus cunctatur."
"Fraternas acies alternaque regna profanis decertata odiis."
"Impia jam merita scrutatus lumina dextra merserat aeterna damnatum nocte pudorem Oedipodes longaque animam sub morte trahebat. illum indulgentem tenebris imaeque recessu sedis inaspectos caelo radiisque penates seruantem tamen adsiduis circumuolat alis saeva dies animi, scelerumque in pectore Dirae."
"Sociisque comes discordia regnis."
"Quid si peteretur crimine tanto limes uterque poli, quem Sol emissus Eoo cardine, quem porta vergens prospectat Hibera, quasque procul terras obliquo sidere tangit avius aut Borea gelidas madidive tepentes igne Noti?"
"Paret Atlantiades dictis genitoris et inde summa pedum propere plantaribus inligat alis obnubitque comas et temperat astra galero. tum dextrae uirgam inseruit, qua pellere dulces aut suadere iterum somnos, qua nigra subire Tartara et exangues animare adsueuerat umbras. desiluit, tenuique exceptus inhorruit aura. nec mora, sublimes raptim per inane volatus carpit et ingenti designat nubila gyro."
"Sed nec puniceo rediturum nubila caelo promisere jubar, nec rarescentibus umbris longa repercusso nituere crepuscula Phoebo: densior a terris et nulli peruia flammae subtexit nox atra polos."
"Sors aequa merentes respicit."
"Unus ibi ante alios, cui laeva voluntas semper et ad superos (hinc et gravis exitus aevi) insultare malis rebusque aegrescere laetis."
"Non parcit populis regnum breve."
"O caeca nocentum consilia! o semper timidum scelus!"
"Clamorem, bello supremus apertis urbibus."
"Quantus equis quantusque viris in puluere crasso sudor! io quanti crudele rubebitis amnes!"
"In speculis Mors atra sedet dominoque silentes adnumerat populos; maior superinminet ordo. arbiter hos dura versat Gortynius urna vera minis poscens adigitque expromere vitas usque retro."
"Tela manu, reicitque canes in vulnus hiantes."
"Juppiter, o quanta belli donabere praeda!"
"Stat super occiduae nebulosa cubilia Noctis Aethiopasque alios, nulli penetrabilis astro, lucus iners, subterque cavis graue rupibus antrum it uacuum in montem, qua desidis atria Somni securumque larem segnis Natura locavit. limen opaca Quies et pigra Oblivio servant et numquam vigili torpens Ignauia vultu. Otia vestibulo pressisque Silentia pennis muta sedent abiguntque truces a culmine ventos et ramos errare vetant et murmura demunt alitibus. non hic pelagi, licet omnia clament litora, non ullus caeli fragor; ipse profundis vallibus effugiens speluncae proximus amnis saxa inter scopulosque tacet: nigrantia circum armenta omne solo recubat pecus, et nova marcent germina, terrarumque inclinat spiritus herbas. mille intus simulacra dei caelaverat ardens Mulciber: hic haeret lateri redimita Voluptas, hic comes in requiem vergens Labor, est ubi Baccho, est ubi Martigenae socium puluinar Amori obtinet. interius tecti in penetralibus altis et cum Morte jacet, nullique ea tristis imago cernitur. hae species. ipse autem umentia subter antra soporifero stipatos flore tapetas incubat; exhalant vestes et corpore pigro strata calent, supraque torum niger efflat anhelo ore vapor; manus haec fusos a tempore laevo sustentat crines, haec cornu oblita remisit."
Heute, am 12. Tag schlagen wir unser Lager in einem sehr merkwürdig geformten Höhleneingang auf. Wir sind von den Strapazen der letzten Tage sehr erschöpft, das Abenteuer an dem großen Wasserfall steckt uns noch allen in den Knochen. Wir bereiten uns daher nur ein kurzes Abendmahl und ziehen uns in unsere Kalebassen-Zelte zurück. Dr. Zwitlako kann es allerdings nicht lassen, noch einige Vermessungen vorzunehmen. 2. Aug.
- Das Tagebuch
Es gab sie, mein Lieber, es gab sie! Dieses Tagebuch beweist es. Es berichtet von rätselhaften Entdeckungen, die unsere Ahnen vor langer, langer Zeit während einer Expedition gemacht haben. Leider fehlt der größte Teil des Buches, uns sind nur 5 Seiten geblieben.
Also gibt es sie doch, die sagenumwobenen Riesen?
Weil ich so nen Rosenkohl nicht dulde!
- Zwei außer Rand und Band
Und ich bin sauer!