Aeneid

"Nequiquam patrias temptasti lubricus artis."

"Illa manu moriens telum trahit: ossa sed inter Ferreus ad costas alto stat vulnere mucro. Labitur exsanguis; labuntur frigida leto Lumina: purpureus quondam color ora reliquit."

"Quadripedumque putrem cursu quatit ungula campum."

"Quo referor totiens? quae mentem insania mutat?"

"Aegrescitque medendo."

"In te omnis domus inclinata recumbit."

"Forsan miseros meliora sequentur."

"Sic omnis amor unus habet decemere ferro."

"Disce, puer, virtutem ex me verumque laborem, Fortunam ex aliis."

"Ne qua meis esto dictis mora."

"Usque adeone mori miserum est?"

"O nate, ingentem luctum ne quaere tuorum; Ostendent terris hunc tantum fata, neque ultra Esse sinent. Nimium vobis Romana propago Visa potens, Superi, propria haec si dona fuissent. Quantos ille virum magnam Mavortis ad urbem Campus aget gemitus, vel quae, liberine, videbis Funera, cum tumulum praeterlabere recentem! Nec puer Iliaca quisquam de gente Latinos In tantum spe tollet avos, nec Romula quondam Ullo se tantum tellus iactabit alumno. Heu pietas, heu prisca fides, invictaque bello Dextera! Non illi se quisquam impune tulisset Obvius armato, seu cum pedes iret in hostem, Seu spumantis equi foderet calcaribus armos. Heu, miserande puer, si qua fata aspera rumpas, Tu Marcellus eris."

"Multum ille et terris iactatus et alto Vi superum, saevae memorem Iunonis ob iram, Multa quoque et bello passus, dum conderet urbem lnferretque deos Latio, genus unde Latinum Albanique patres atque altae moenia Romae."

"Musa, mihi causas memora, quo numine laeso, quidve dolens, regina deum tot volvere casus insignem pietate virum, tot adire labores impulerit. Tantaene animis caelestibus irae?"

"Necdum etiam causae irarum saevique dolores Exciderant animo; manet alta mente repostum Iudicium Paridis spretaeque iniuria formae."

"Tantae molis erat Romanam condere gentem!"

"Aeternum servans sub pectore volnus."

"O terque quaterque beati!"

"Apparent rari nantes in gurgite vasto."

"Furor arma ministrat; Tum, pietate gravem ac meritis si forte virum quem conspexere, silent, arrectisque auribus adstant; ille regit dictis animos, et pectora mulcet."

"Fidus quae tela gerebat Achates."

"O socii—neque enim ignari sumus ante malorum— O passi graviora, dabit deus his quoque finem."

"Forsan et haec olim meminisse iuvabit."

"Per varios casus, per tot discrimina rerum."

"Durate, et vosmet rebus servate secundis."

"Talia voce refert, curisque ingentibus aeger Spem vultu simulat, premit altum corde dolorem."

"Lacrimis oculos suffusa nitentis."

"Volvens fatorum arcana movebo."

"His ego nec metas rerum nec tempora pono; Imperium sine fine dedi."

"O Dea certe."

"Longa est injuria, longae ambages."

"Dux femina facti."

"Sum pius Aeneas, raptos qui ex hoste Penates classe veho mecum, fama super aethera notus. Italiam quaero patriam et genus ab Iove summo."

"Data fata secutus."

"Dixit et avertens rosea cervice refulsit, Ambrosiaeque comae divinum vertice odorem Spiravere; pedes vestis defluxit ad imos, Et vera incessu patuit dea."

"Mirabile dictu."

"Quae regio in terris nostri non plena laboris?"

"Sunt hic etiam sua praemia laudi, Sunt lacrimae rerum et mentem mortalia tangunt."

"Sic ait atque animum pictura pascit inani."

"Impar congressus Achilli."

"Illa pharetram fert umero, Gradiensque deas supereminet omnes."

"Quod genus hoc hominum? Quaeve hunc tam barbara morem Permittit patria?"

"Si genus humanum et mortalia temnitis arma, At sperate deos memores fandi atque nefandi."

"Res dura et regni novitas me talia cogunt Noliri, et late finis custode tueri."

"Tros Tyriusque mihi nullo discrimine agetur."

"Lumenque iuventae purpureum."

"Di tibi, si qua pios respectant numina, si quid Usquam iustitiae est et mens sibi conscia recti, Praemia digna ferant."

"Semper honos nomenque tuum laudesque manebunt."

"Non ignara mali miseris succurrere disco."

"Infandum, regina, jubes renovare dolorem."