"Wy, którzy pospolitą rzeczą władacie, A ludzką sprawiedliwość w ręku trzymacie, Wy mówię, którym ludzi paść poruczono I zwierzchności nad stadem bożem zwierzono, Miejcie to przed oczyma zawżdy swojemi, Żeście miejsce zasiedli boże na ziemi, Z którego macie nie tak swe własne rzeczy, Jako wszytek ludzki mieć rodzaj na pieczy. A wam więc nad mniejszymi zwierzchność jest dana: Ale i sami macie nad sobą pana, Któremu kiedyżkolwiek z spraw swych uczynić Poczet macie, trudnoż tam krzywemu wynidź. Nie bierze ten pan darów, ani się pyta; Jeśli kto chłop, czyli się grofem poczyta? W siermiędzeli go widzi, w złotychli głowach: Jeśli namniej przewinił, bydź mu w okowach. Więc ja podobno z mniejszem niebezpieczeństwem Grzeszę, bo sam się tracę swem wszeteczeństwem; Przełożonych występy miasta zgubiły I szerokie do gruntu carstwa zniszczyły."