Amores (Ovid)

"Cur opus adfectas, ambitiose, novum?"

"Leve fit quod bene fertur onus."

"Et nulli cessura fides, sine crimine mores, Nudaque simplicitas, purpureusque pudor."

"Vix a te videor posse tenere manus."

"In toto nusquam corpore menda fuit."

"Heu! melior quanto sors tua sorte mea!"

"Labitur occulte, fallitque volubilis ætas."

"Crede mihi, res est ingeniosa dare."

"Militat omnis amans, et habet sua castra Cupido; ... Quae bello est habilis, Veneri quoque convenit aetas. Turpe senex miles, turpe senilis amor."

"Qui nolet fieri desidiosus, amet."

"Omina sunt aliquid."

"Procul omen abesto!"

"Cedant carminibus reges, regumque triumphi."

"Procul hinc, procul este, severae!"

"Hoc illi garrula lingua dedit."

"Confiteor, si quid prodest delicta fateri."

"Est etiam in fusco grata colore Venus."

"Aequo animo poenam, qui meruere, ferunt."

"Conveniens vitæ mors fuit ista suæ."

"Sero respicitur tellus, ubi fune soluto, Currit in immensum panda carina salum."

"Quod licet ingratum est. Quod non licet acrius urit."

"Fabula (nec sentis) tota jactaris in urbe."

"Cui peccare licet, peccat minus; ipsa potestas Semina nequitiae languidiora facit."

"Nitimur in vetitum semper, cupimusque negata."

"Dedecus hoc sumpta dissimulavit aqua."

"Ingenium quondam fuerat pretiosius auro; At nunc barbaria est grandis, habere nihil."

"Quid tibi cum pelago? Terra contenta fuisses."

"Cum rapiunt mala fata bonos—ignoscite fasso!— Sollicitor nullos esse putare deos. Vive pius—moriere; pius cole sacra—colentem Mors gravis a templis in cava busta trahet; Carminibus confide bonis—iacet, ecce, Tibullus: Vix manet e toto, parva quod urna capit!"

"Perter et obdura: dolor hic tibi proderit olim: Sæpe tulit lassis succus amarus opem."

"Eveniat nostris hostibus ille pudor."

"Non ego sum stultus, ut ante fui."

"Luctantur pectusque leve in contraria tendunt Hac amor hac odium, sed, puto, vincit amor. Odero, si potero; si non, invitus amabo."

"Da populo, da verba mihi, sine nescius errem; Et liceat stulte credulitate frui."

"Sic ego nec sine te nec tecum vivere possum."

"For all of his much loving, the poet of the Amores is philosophic in love, and his light-hearted freedom from its pains finds light and airy expression. [...] The heart that indites the matter of the Amores is no less free from suspicion of heaviness than the hand that obeys the heart; their language is limpid, smooth, and flowing, fit medium of their fluent and limpid thought."