Phormio (play)

"Quam inique comparatumst, ei qui minus habent ut semper aliquid addant ditioribus!"

"Ut nunc sunt mores: adeo res redit: si quis quid reddit, magna habendast gratia."

"Fortis fortuna adiuvat."

"Quam ob rem omnis, quom secundae res sunt maxume, tum maxume meditari secum oportet quo pacto advorsam aerumnam ferant."

"Nil est dictu facilius."

"Quot homines tot sententiae: suos quoique mos."

"Auribus teneo lupum."

"Senectus ipsast morbus (or) Senectus ipsa morbus est."

"Quid has metuis fores? conclusam hic habeo uxorem saevam."

"Chremetis frater aberat peregre Demipho relicto Athenis Antiphone filio. Chremes clam habebat Lemni uxorem et filiam, Athenis aliam coniugem et amantem unice fidicinam gnatum. mater e Lemno advenit Athenas; moritur; virgo sola (aberat Chremes) funus procurat. ibi eam cum visam Antipho amaret, opera parasiti uxorem accipit. pater et Chremes reversi fremere. dein minas triginta dant parasito, ut illam coniugem haberet ipse: argento hoc emitur fidicina. uxorem retinet Antipho a patruo adgnitam."