Meleager of Gadara

"Ἔγχει, καὶ πάλιν εἰπέ, πάλιν, πάλιν “Ἡλιοδώρας” εἰπέ, σὺν ἀκρήτῳ τὸ γλυκὺ μίσγ᾽ ὄνομα: καί μοι τὸν βρεχθέντα μύροις καὶ χθιζὸν ἐόντα, μναμόσυνον κείνας ἀμφιτίθει στέφανον. δακρύει φιλέραστον ἰδοὺ ῥόδον, οὕνεκα κείναν ἄλλοθι, κοὐ κόλποις ἁμετέροις ἐσορᾷ."

"Ἁ φίλερως χαροποῖς Ἀσκληπιὰς οἷα γαλήνης ὄμμασι συμπείθει πάντας ἐρωτοπλοεῖν."

"Ἀχήεις τέττιξ, δροσεραῖς σταγόνεσσι μεθυσθείς, ἀγρονόμαν μέλπεις μοῦσαν ἐρημολάλον ἄκρα δ᾽ ἐφεζόμενος πετάλοις, πριονώδεσι κώλοις αἰθίοπι κλάζεις χρωτὶ μέλισμα λύρας. ἀλλά, φίλος, φθέγγου τι νέον δενδρώδεσι Νύμφαις παίγνιον, ἀντῳδὸν Πανὶ κρέκων κέλαδον, ὄφρα φυγὼν τὸν Ἔρωτα, μεσημβρινὸν ὕπνον ἀγρεύσω ἐνθάδ᾽ ὑπὸ σκιερᾷ κεκλιμένος πλατάνῳ."